F1 – Hommage aan Niki Lauda (deel 2/2)

(Lees deel 1 HIER)

En dan komen we bij het dramatische jaar 1976. Tijdens een training voor de GP van Duitsland op de Nürburgring crasht Lauda en zijn bolide vat vuur. Ietwat terughoudend haal ik het thema aan. “Die barbecue op 1 augustus ´76, dat was me wat. Veertig volle seconden zat ik in de vlammen. Je moet weten dat de racepakken uit die periode geenszins te vergelijken zijn met de huidige pakken die de rijders dragen. Vooral de gezichtsbescherming liet destijds te wensen over, daar draag ik nog steeds de sporen van…” Terwijl deze man zo open en lachend over het ongeval vertelt groeit enkel mijn respect. (Foto Lauda1) “Weet je, welgeteld 42 dagen na dat feestje in de Eifel zat ik opnieuw aan het stuur van mijn Ferrari. Ik kon zelfs nog de titel behalen, maar tijdens de laatste GP van het seizoen – in Fuji, tijdens een helse regenbui – heb ik mijn Ferrari in de garage geparkeerd. Ik had geen zin om twee keer te sterven in één jaar, James (Hunt, nvdr) mocht die titel hebben. Maar één jaar later toonde ik hem wel wie werkelijk de snelste was en werd ik voor de tweede maal wereldkampioen. Toen had ik het wel allemaal gezien in dat wereldje. Ik had zin in iets anders.”

Als zoon van een industrieel had Niki Lauda namelijk nog een grote passie: vliegen. In 1979 stichtte hij met twee vliegtuigen van het type Fokker 27 zijn eigen chartermaatschappij Lauda Air. Het bedrijf kende pas na een aantal jaren een stevige groei, deed niet langer alleen chartervluchten maar ook lijnvluchten en in 2000 verkocht Lauda een groot aandelenpakket van zijn concern aan Austrian Airlines. “De eerste jaren van Lauda Air waren moeilijk, vooral financieel. Vandaar dat ik terugkeerde naar de Formule 1, het geld dat ik er verdiende kon ik namelijk goed gebruiken voor Lauda Air. Ik kwam in 1982 bij McLaren-Porsche terecht en in 1984 haalde ik mijn derde wereldtitel binnen. Die heb ik nog enkele maanden publicitair verzilverd alvorens in 1985 definitief de helm op het rek te leggen en me volledig op Lauda Air te storten. Met mijn vliegtuigmaatschappij scheerde ik letterlijk en figuurlijk hoge toppen. In 2000 besloot ik de zaak over te laten aan Austrian Airlines, maar ik bleef voor een deel aandeelhouder. Ondertussen was ik in 1992 raadgever geworden voor Ferrari en sinds 1996 werk ik ook voor RTL als analist bij de F1-wedstrijden. Och ja, bijna vergeten: ik ben ook nog een tijdje technisch raadgever geweest voor het F1-team van Jaguar… ”

In juni 2002 verkocht Niki Lauda de overige aandelen van Lauda Air aan Austrian Airlines. Maar al snel sloeg de microbe van het vliegen weer toe en in November 2003 nam hij het insolvente Aero Lloyd over. “Het was een grote uitdaging, maar samen met Birgit (Birgit Wetzinger, met wie hij in 2005 huwde, nvdr) slaagde ik in mijn opzet: we maakten er een rendabele Low Cost maatschappij van. Ik heb trouwens nog meer aan Birgit te danken. Ik ben een nierpatiënt. In 1997 schonk mijn zoon Florian me een nier. In 2005 was mijn andere nier ook om zeep. Zonder ernaar te vragen stelde Birgit, die dertig jaar jonger is dan deze kerel, me spontaan voor om een nier af te staan aan mij. Echte liefde noemt men zoiets! En zo kan ik dus nog quasi elke dag in de cockpit zitten… Neen, man, niet in een F1-wagen, in een vliegtuig natuurlijk! Of hoor je me liever zeggen dat ik nog bijna elke dag van de grond kan gaan? (een lach galmt door het bergchalet) Dat is immers ook waar. Je maakt zelf maar uit of dat met een vliegtuig is of… En dan nu genoeg over F1 en vliegtuigen. Birgit heeft Sachertorte die op ons wacht.”

Niki Lauda, de Grote Meneer die me zo hartelijk ontving in zijn gezellig chalet te Thaur, reed in zijn carrière 171 Grand Prix Formule 1. Hij veroverde 3 wereldtitels en wist 25 races zegevierend af te sluiten. Naast 24 pole posities behaalde hij in zijn F1-loopbaan ook nog 54 podiumplaatsen.

Dries De Smet